De Vredestichter
De vredestichter is de persoon die er alles aan doet om spanningen te vermijden en relaties in een staat van rust en harmonie te houden. Voor de buitenwereld komt de vredestichter over als een kalm, wijs, diplomatisch bemiddelend persoon.
De vredestichter ontwikkelt zich vaak al vroeg in het gezin. Wanneer een kind merkt dat ruzies of conflicten tussen ouders bedreigend aanvoelen, neemt het de rol aan van degene die de spanning gladstrijkt. Soms gebeurt dit door letterlijk tussenbeide te komen, soms door stil te zijn en niets meer van zichzelf te laten zien. Het kind leert dat zijn aanwezigheid pas waardevol is wanneer hij bijdraagt aan rust en harmonie in het gezin.
In het volwassen leven uit dit zich in heel herkenbare patronen. Een voorbeeld is een collega die tijdens een teamvergadering telkens probeert om tegenstellingen te minimaliseren. Wanneer twee teamleden botsen over een project, zegt hij: “Ach, we bedoelen eigenlijk allemaal hetzelfde,” of “Misschien is het maar een misverstand.” Zijn bedoeling is goed maar tegelijk worden de verschillen niet echt besproken. De harmonie lijkt gered, maar het echte gesprek blijft uit.
Een ander voorbeeld is een vrouw die in haar vriendengroep bekendstaat als de ‘bemiddelaar’. Wanneer twee vrienden ruzie maken, belt zij hen afzonderlijk op om hen te kalmeren en de band te herstellen. Men noemt haar de lijm van de groep, ze is steeds gefocust op het herstellen en behouden van de vrede in de groep.
Wat de vredestichter drijft, is de diepe overtuiging dat conflict gelijkstaat aan gevaar. Zijn zenuwstelsel reageert op spanning alsof zijn leven op het spel staat. Daarom worden verschillen niet gezien als normaal of zelfs verrijkend, maar als een dreiging die dient opgelost te worden.
De vredestichter toont ons hoe fawning eruit kan zien in zijn meest diplomatieke vorm: vriendelijk, bemiddelend, harmonieus. Maar achter die façade schuilt vaak een mens die zichzelf niet durft laten zien uit angst dat de vrede dan verstoord raakt.